Yazar arşivleri: ozzs

Zihnimde çılgınlar gibi at koşturan düşünceleri biraz olsun durdurabilmek için sık sık yürüyüş yapıyorum. Yürüdüğümde bol bol kendimle konuşarak bir nebze rahatlıyorum. Ya çoktan delirdim ya da bu sayede delirmiyorum. Artık hangisi bende bilmiyorum. Tartışmalarımın çoğu hayatın neden bu kadar kötü olduğu yönünde. Sonra düşünüyorum kötü olan hayat değil insanlar. Bazen düşünüyorum da bana yaptıklarını,“Dünya” yazısının devamını oku

Eskiden en sevdiğim aylardan biriydi mayıs. Yaz öncesi doğanın canlanışı, kararında sıcaklığı ile vazgeçilmezimdi. Fakat geçen sene yaşadıklarım sanırım bir şekilde kafamda mayıs ile eşleşti ve bu sene daha mayıs gelmeden, geçen sene beni doktorluk eden o karanlık anları hatırlamaya başladım. Bir insanın yaşayabileceği çaresizliği en yüksek seviyede yaşadım. Pandemi dolayısıyla yasaklar zaten yeterince zorlarken,“Mayıs” yazısının devamını oku

Tam bir sene önce bu ay, ipi kopmuş boncuk misali yola döktüğüm gözlerimi, birer damla düş kırıklığı olarak topladım, içime içime. Yollarım uzaktı artık çiçeklerden, doğması acıydı artık bana, sevincimin kundakçısı güneşin. Günlerce, aylarca sevdasını çektim çile demedim, sayıkladım durdum ismini. Yaratan çok güzel yaratmış seni, kalbime sakladım ellere demedim. Hayatın içindeki tüm kavgaların ardından,“Hüznümün Arması” yazısının devamını oku

Artık kimselerin vakti yok durup ince insanları anlamaya. Hal böyle olunca insan olan yerlerim çok ağrıyor. Çoğunlukla üzgün hissediyorum, çünkü içimde yaşadığım sevgimi yeterince ifade edebilecek dil kabiliyetinin kendisinden yoksunum. Yalnızım ama tüm düşlerim sarmaş dolaş. Kalbimi dolduran duygular kalbimde kaldı. Sorsan kılımı kıpırdatmıyorum ama savruluşlarımın haddi hesabı yok. Ardımda dünyalar ışıyan camlar varken ben“Savruluşlar” yazısının devamını oku

Geçen hafta arkadaşım Kıbrıs’a tatile gidelim dedi. İlk önce kabul etmedim çünkü orada geçirdiğim muhteşem günlerin anısı vardı aklımda. Aşmam lazım, önüme bakmam lazım diyerek kendimi ikna ettim. Sonuç olarak gittik. Daha havalimanına iner inmez anılar yüzüme vurmaya başladı. Beş günlük tatilim zehir oldu. Düşünmekten, anıların gözümün önünde yeniden yeniden canlamasından dolayı hiçbir şey yapamadım“Tatil” yazısının devamını oku

Onun yokluğunun sebebini anlatamıyorum kendime. Onu görmek isteyen gözlerime sinir oluyorum, onu düşününce çarpan kalbime düşman oluyorum. Onun yüzünden kendimle kavgalıyım ama kader diyerek gün geçirmeye çalışıyorum. En ince kıvrımına, en ince ayrıntısına kadar ezberimdeki o küçük ellerine ne çok yakışıyor beyaz ojeler, kalbimi yumuşatıyor pamuk gibi. Öte yandan, doğayla buluştuğu anda kendini buluşu ve“Beyaz” yazısının devamını oku

Tek bir hayatımız var ve ne kadar zamanımız kaldı hiçbirimiz bilmiyoruz. Yarınımızın hatta bir saniye sonrasının bile garantisi yok. O sebeple her anımız çok ama çok kıymetli. Hayat mottosu yapılabilecek sevdiğim bir söz var “Anılarla öl, hayallerle değil”. Pandemi döneminde bu sözün anlamını bir kez daha anladım. Yasaklar tüm hayatımızı resmen cehenneme çevirdiğinde elde sadece“Anılar” yazısının devamını oku

Yaşıyor musun, diye soracak olsalar ve ben, elbette, evet, diye cevap versem, sanki ruhum buna itiraz edecek, hayır diyecek, ölü olduğumu söylecekmiş gibi hissediyorum. İnsanın en verimli çağında bu şekilde hissetmesi ne acı. Belki de benim yazgım, kısa süren sevinçler ve uzayıp giden acılardan ibarettir. Kabullenmek acıları azaltır muhtemelen ama insan böyle bir durumu nasıl“Nasıl” yazısının devamını oku

Geçen sene ofisten bir arkadaşım sevgilisinden ayrılmış çok durgundu. Genelde böyle konulara pek burnumu sokmam ama sanırım bir tek ben mi etkileniyorum diye meraktan kendimi tutamadım ve “üzülmüyor musun?” diye sordum. “Üzülmez miyim ya, elimi ayağımı nereye koyacağımı bilmiyorum tüm dünyam şaştı.” demişti. Garip belki ama bunu duyunca bir tek ben değilmişim diye düşünerek sevindim.“Ortak Acılar” yazısının devamını oku

Sizde benim gibi kendinizi doğa içinde tamamlanmış gibi hissedenlerden misiniz? Ne zaman kendimi doğaya atsam kendimi oraya ait hissediyorum. Fiziken yorulsam da ruhen sanki tüm sıkınlılarımdan arınıyorum. Yaşamın sırtıma yüklediği tüm yükler, doğanın içinde attığım her adımda azalıyor. Ne demişler teşbihte hata olmaz ben doğada adeta ruhumu şarj ediyorum. Yıllardır çok yakınımda olan fakat benim“Gomeda” yazısının devamını oku

Bir ramazan ayını daha geride bıraktık. Sabah uyandık ve bayramlaşmalar başladı. Hala bayramlaşabildiğiz anneniz ve babanız varsa unutmayın ki sizler çok şanslı insanlarsınız. Bu bayramların bu anların kıymetini bilin. Herkese mutlu bayramlar dileğiyle…

Kendimi uzun uzun anlatmak ve susmak arasında gidip geliyorum çoğu zaman. Hiçbir zaman tam anlamıyla hissettiklerimi anlatamayacağımı, anlatsam bile anlaşılmayacağımı düşündüğümden susmayı tercih ediyorum. Hatta içimde biriktirdiklerimi kendime bile anlatamıyorum çoğu zaman. Yazıp yazıp siliyorum, cümlelerimi toparlayamıyorum. Hayatımda çoğu şey yolunda değil biliyorum fakat inatla her şey yoluna girecekmiş gibi davranıyorum. Bazen düşüncelerim arasında kayboluyorum“Satır Satır” yazısının devamını oku