Zaman, bazen yaraları iyileştirmek için bir ilaç gibi işe yarar. Acılarımızın azalmasına ve belleğimizin belirli olayları unutulmaz kılan keskinliğinin kaybolmasına yardımcı olabilir. Ancak, bazı durumlarda zaman, kaybettiğimiz birini unutmayı kolaylaştırmaz. Zamanın bir kişiyi unutmak için yeterli olmadığı gerçeğiyle yüzleşmek, bazen zor ama gereklidir.
Birini unutmak, özellikle de önemli birini, sadece birkaç gün veya hafta içinde olacak bir şey değildir. Bu, zamanın birkaç ay, hatta yıllar boyunca bile yeterli olmayacağı anlamına gelebilir. Bu durumda, bazen kişinin kendisini başka şeylerle meşgul ederek, acıyı azaltması ve yavaş yavaş unutmaya başlaması gerekebilir. Ancak, yine de zamanın unutmaya yetmeyeceği durumlar da vardır.
Belki de unutmak istemediğiniz biri var. Belki de o kişiyle paylaştığınız anılar o kadar güçlü ki, zamanın onları silmesi imkansız gibi görünüyor. Belki de o kişi, sizin için o kadar önemliydi ki, onu unutmak, onu kabul etmekten daha zor görünüyor. Bazen zaman, geçmişle yüzleşmeye ve bu acı dolu duyguları yeniden canlandırmaya yetecek kadar güçlüdür.
Ancak, unutmak istediğiniz biri olduğu gibi, unutamayacağınız biri de olabilir. Belki de o kişi, hayatınızın önemli bir parçasıydı ve hayatınızın geri kalanında onun varlığı her zaman hissedilecektir. Bu durumda, zaman, onu unutmak yerine, o kişinin anısını yaşatmak için kullanılabilir.
Zamanın bir kişiyi unutmak için yeterli olmayacağı gerçeği, bazen acı verici olsa da, aynı zamanda önemli bir gerçektir. Bu durumda, unutamayacağımız kişilerin anılarını yaşatmak ve onların bize öğrettikleriyle ilerlemek önemlidir. Çünkü hayatımızda yer aldıkları sürece, o kişilerin bize getirdiği değer, onları unutmamızı imkansız hale getirir. Zamanın silemediklerine selam olsun…
Buzlu Badem 