Hayat çok zor. Neden bu zor olmak zorunda! Bazen hissettiğim tüm duyguları, düşündüğüm tüm düşünceleri, hatırladığım anılarımı hepsini içimden atıp üstümdeki tüm yüklerden kurtulmak istiyorum. Duygularım, düşüncelerim, anılarım benim yakama yapışmış ve ilerlememe hayatla mücadele etmeme engel oluyor. İçten içe beni bitiriyorlar sanki. Ben olarak yaşamak ne kadar zor. Her günüm ayrı mücadele. Bu bana ben bile dayanamazken bir başkasının bunu yapmasını hatta beni sevmesini nasıl bekleyebilirim. Hal böyle olunca bir yıl daha yaşlanan beni yaşlandırılmış bir kadeh viskiyle tebrik ettim sonra da en iyi yaptığım şeyi yaptım ve kendimden uzaklaştım…