Yorgun

Çok kaybettim… Son bir kaç senem sadece kaybedişler. Sevdiklerimi, hayallerimi, hayatımı, en çok da kendimi. Bu kadar kaybeden biri olarak, bu kadar güçlü kalmaya çalışmak yoruyor. Sonuç olarak bu kadar kaybetmek yeniden başlamayı çok zorlaştırıyor. Yanıtsız sorular yoruyor, belirsizlikler yoruyor, beklemek yoruyor, anlaşılmamak, duyulmamak, görülmemek yoruyor, can yakıyor. Koca dünyaya, bu kadar insana karşı yalnız savaşmak yoruyor. Yorgunum evet ama en azından onun adına mutluyum çünkü o artık yalnızlık savaşmak zorunda değil. Artık sözcüklerim tükenmiş olsada, iyi ki doğdun…