Ortak Acılar

Geçen sene ofisten bir arkadaşım sevgilisinden ayrılmış çok durgundu. Genelde böyle konulara pek burnumu sokmam ama sanırım bir tek ben mi etkileniyorum diye meraktan kendimi tutamadım ve “üzülmüyor musun?” diye sordum. “Üzülmez miyim ya, elimi ayağımı nereye koyacağımı bilmiyorum tüm dünyam şaştı.” demişti. Garip belki ama bunu duyunca bir tek ben değilmişim diye düşünerek sevindim. Sonra bana “babam öldükten sonra bir daha öylesine bir acı çekmem, hiçbir şey bana dokunmaz sanıyordum, öyle değilmiş” dedi. İşte o sözden sonra kala kaldım. Ben ikisinide üst üste kaybettim diyemedim. Yine daldım uzaklara, fotoğraflara, anılara… Ortak mutluluklar insanları birleştirir mi bilemem ama ortak acılar kesinlikle insanları birleştiriyor.