165

Dile kolay tam 165 yazı olmuş ve bir sürü fotoğraf. Nereden nereye…

Bu blog aslında benim kız arkadaşıma doğum günü hediyesi olarak açılmıştı. Onunla beraber yaşadığımız güzel anların fotoğrafları ile beraber ona düşüncelerimi aktarmak ve sevgimi göstermek istemiştim. Aklımda bu bloğu uzun yıllar devam ettirip çevrimiçi bir hayat günlüğüne dönüştürmek vardı. Çocuklarımıza bundan daha güzel bir hediye düşünemiyordum. İsmi dahi benim unutamadığım, aklıma geldikçe gözlerimi dolduran bir anımızdan geliyor. Şimdi geri dönüp baktığımda o anılar için güzel demeye dilim varmıyor. Hepsi muhteşem anılarmış.

Hayat beni hep umutlarım, hayallerim noktasında yarı yolda bıraktı. Umarım sizleri bırakmaz…

Yorum bırakın