Ustalık

Hepimiz doğduğumuz bu hayatta çıraklık yapıyoruz. Her gün yeni bir şey öğreniyoruz. Yaşlandıkça, o da belki ustalık dönemine geçebiliriz. Söz konusu hayat olunca hiç usta olmak istemiyor insan. Hayatı, doğayı ve insanları anlama yeteneğim yok ustası olamadım bu hayatın. Olmak istediğimi de söyleyemem. Ustası olamadığım bu hayatta kötü giden hiçbir şeyi değiştiremedim. Şimdi geri dönüp baktığımda belki de kurtarılmış bir altı aylık hayattan başkası yok elimde. Muhteşem bir altı ay ve anılar. 35 yaşımı bitirdim ve içinde yaşadım dediğim sadece altı ay. Bir ömre bedel altı ay. Şimdi de o zamanları düşünerek bir şekilde ayakta kalmaya devam ediyorum. Ustalık dedikleri hayatın acı gerçeklerini kabul etmek mi? Eğer öyleyse istemiyorum…