Yas

Yaşamadan anlaşılması mümkün olmayan acıdır, durumdur, haldir…

Bitti artık, geçti her şey diye düşünülen ancak beklenmedik bir anda aslında hala içinde oldugunu farkedebileceğin veya farkettirilebileceğin durumdur…

İyileşmek bilmeyen yaradır…

Kişinin duygusal yapısı, kaybedilen ilişkinin özgül doğası, kayıbın koşulları veya günümüzde kederin dışa vurumuna getirilen kısıtlamalar sebebiyle yas tutma yetimiz bozulabilir. Yas, kabullenilmesi, acı çekilmesi bol bol ağlanıp özlem duyulması gereken bir süreçtir. Bu süreçte içimize attığımız her davranış, bize daha sonra panik atak, depresyon vb. hastalıklar olarak geri dönecektir.

Ne zaman acıya dair cümleler kuracak olsan birilerinin zorlama, sahte, anlık olduğunu bildiğin sempatisini dinlemektir…

Belki de en insanı duygudur yas…

.
.
.