Sevilmemek

Bir insanın başına gelebilecek en kötü olaylardan biridir. Çoğu insanın içinde olduğu fakat farkında olmadığı durumdur. Aşılamayan karanlık, uçsuz bucaksız, sonsuz bir duvardır. Edilgen olduğunuz bir durumdur, yani elimizde değildir. Sende sevmiyorsan bu durum çokta rahatsız etmez ama sevdiğin halde sevilmiyorsan o zaman çok can yakar. Arabada giderken açılan bir şarkı bile seni bitirmeye yeter çünkü bilirsin ki o şarkı şimdi uzakta olan içindir. His diye bir şey vardır, kelimelere ihtiyaç duymayan. Hislerin her gün vurur yüzüne gerçekleri. Sevilmediğini bilmek insanda sevilmeyi istemeyi saplantı haline getirir. Yüzüne seni sevmiyorum bile dese inanmak istemezsin, kabul edemezsin. Onun gözünde sadece iyi birisindir. İyi biri. Bu ne demekse artık. Sevilmemenin tek sebebi belki de çok sevmiş olmaktır. Sabahattin Ali’nin Kürk Mantolu Madonna’da yazdığı muhteşem sevilmeme cümlesi ile bitireyim. “… ona hakikaten dargın değildim; asla kızmıyordum. sadece müteessirdim. ‘Bunun böyle olmaması lazımdı’ diyordum. Demek ki beni bir türlü sevemiyordu. hakkı vardı. Beni hayatımda hiç, hiç kimse sevmemişti…”

Dibe vurduğunu sanıp, bir dip daha olduğunu keşfedebiliyordu insan sevipte sevilmediğini anladığında…

Charles Bukowski